Heel knap was bijvoorbeeld de nul van Tagging Tessa op het eerste honk of die van Britt vanuit het rechtsveld op het tweede honk. Ook aan slag zat er duidelijk een stijgende lijn in. Die lijn zette zich voort tegen Kinheim. In de eerste slagbeurt werd het bal geopend met een serie van maar liefst 9 honkslagen, waarvan Lisa en Isa een homerun lieten noteren. Miep Miep Megan sloeg een mooie honkslag en profiteerde op de honken uitstekend van slordigheden van Kinheim. Bemoedigend was voor de coaches vooral dat veel geslagen werd op gepitchte ballen. De meiden stonden er echt om te slaan.

In het veld hadden we het niet echt moeilijk. Pitch Isa opende met drie slag en na een honkslag tegen maakte ze zelf de tweede nul op het eerste honk. De derde nul was een inmiddels routinematige 6-3. Zoals werd opgemerkt langs de kant: waar de meiden eerst blij waren als ze een nul maakten, vinden ze dat inmiddels normaal en balen ze nu vooral als het niet lukt.

In de tweede inning kregen we aan slag niet veel voet aan de grond. Het meest opvallende wat over deze inning te vertellen valt is dat we een poosje moesten staken vanwege onweer en regen. Het was al een klein wonder dat we konden spelen, want de velden om ons heen waren allemaal afgekeurd en na de regenbui was het veld kantje boord. Gelukkig wilde ook Kinheim graag door en konden we doorspelen.

In de derde inning stelden we de overwinning feitelijk al veilig. Big Slugger Jamie gaf weer eens het goede voorbeeld. Zij opende met een homerun, gevolgd door honkslagen van Femke en Lisa, waarna ook Raging Rowie de bal voor een homerun weg sloeg. Daarna wist ook Bombing Britt nog een honkslag te slaan en door haar enorme snelheid kwam ze helemaal tot het derde honk. Kinheim kon er weinig tegenover stellen. Lana had het pitchen overgenomen, voor het eerst sinds lange tijd. Ze is (nog?) geen power pitcher, die gaat voor de drie slag, maar ze laat de tegenpartij wel slaan zodat het veld de nullen kan maken. De eerste twee Kinheimsen wist nog op het honk te komen, maar daarna wist Isa met een fraai dubbelspel de spanning er af te halen. Leading Lana zelf maakte het af met alweer een tossbal naar het eerste honk.

In onze laatste slagbeurt `ploegden we het veld even flink om´, zoals Frans Bauer riep tijdens Meerlive. Negen mensen aan slag, 3 homeruns (alweer Jamie, “Big smile” Femke en “Boom Boom” Lisa) en 6 punten later mochten we voor het laatst verdedigen. Ellen maakte de eerste nul met een attente vangbal, waarna Lana de tweede nul maakte met een tossbal naar het eerste honk. Inmiddels had Elastic Robin de korte stop positie ingenomen. Ze kreeg de bal en er werd erg hard geroepen dat ze naar 2 moest gooien. Gelukkig hield ze het hoofd koel en gooide ze gewoon naar het eerste honk. Uit betrouwbare bron vernamen wij dat ze wel vaker niet luistert, maar bij de softbal komt dat soms heel goed uit.
Eindstand 2-17 in het voordeel van Hoofddorp Pioniers.

Zo dachten we in een mooie stijgende lijn naar de wedstrijden van zondag toe te werken. Dan speelden we immers tegen Catch, onze medekoploper. Helaas vielen deze wedstrijden in het water en worden ze nu aan het eind van de competitie gespeeld. Eerst zaterdag 11-9 thuis tegen DVH.

Bron: Caroline Vermaase